කවි
නිසල අරණේ පාලු හවසක නුඹ වෙන්ව ගිය වග දනිමි නුඹේ හුස්ම ඒ කලින් දිනයක වාතලයට මුදා හැරිය බව කියමි නෑ සියන් හා දූ පුතුන් ඔබ අත් හැරියෙ කෙලෙසක දැයි සිතමි හදේ නැගෙනා හීන් රිදුමක සිරවෙලා නිති මා දවන බව දනිමි නිසල අරණේ පාලු හවසක නුඹ වෙන්ව ගිය වග දනිමි හදේ නැගෙනා හීන් රිදුමක සිරවෙලා නිති මා දවන බව දනිමි දුම් කවුළුවෙන් විත් නුඹේ සුසුමක් මා වටා දැවටී සුළන් රැල්ලක හිමින් එතිලා මගෙන් ඈතට විසිර යාවී නෑසියන් හා මගෙන් සමුගෙන එකිනෙකා සිප වෙන්ව යාවී හදේ සෙනෙහින් නිදන්ව ඇති මතක පොදි මැද මා ඉතින් තනි වේවී නිසල අරණේ පාලු හවසක නුඹ වෙන්ව ගිය වග දනිමි හදේ නැගෙනා හීන් රිදුමක සිරවෙලා නිති මා දවන බව දනිමි සසර බැඳි විසල් ප්රේමයක අග කොහේ දෝ සොයමි එකින් එක බැඳි පුරුක් ලෙහමින් ටිකෙන් ටික නිවෙමි ඉන්න තැනකට කුසල් පුරණට නිති පමා නොවෙමි එ පින් බලයෙන් සසර කෙළවර හිමියනේ නුඹ දුක් නිමා කරනූ නිසල අරණේ පාලු හවසක නුඹ වෙන්ව ගිය වග දනිමි හදේ නැගෙනා හීන් රිදුමක සිරවෙලා නිති මා දවන බව දනිමි හදේ සෙනෙහින් නිදන්ව ඇති මතක පොදි මැද මා ඉතින් තනි වේවී සසර බැඳි විසල් ප්රේමයක අග කොහේ දෝ සොයමි ✍️ චාන්දි . මේ පැදි ...